Zdążyliśmy już nieco odetchnąć po Igrzyskach Olimpijskijch, jednak nie tak dawno świat obiegła wiadomość, że 23-letnia Voula Papachristou – grecka sportsmenka – została wyrzucona z kadry za rasistowski wpis na Twitterze. Napisała, że „przy takiej liczbie imigrantów z Afryki w Grecji, przynajmniej komary z Zachodniego Nilu jedzą domowe jedzenie”. Chociaż lekkoatletka usunęła wpis po licznych negatywnych komentarzach, Grecki Komitet Olimpijski zdecydował się wykluczyć ją ze składu swojej reprezentacji. Takie incydenty dowodzą niestety, że rasizm nie jest jeszcze przebrzmiałym tematem…

Statystyki dotyczące dyskryminacji w miejscu pracy, ze względu na rasę, są nieubłagane. Według raportu niezależnej Agencji Praw Podstawowych, która w strukturach Unii Europejskiej zajmuje się tego typu sprawami, odsetek imigrantów pozostających bez legalnego, płatnego zajęcia, w większości państw członkowskich jest znacznie wyższy niż stopa bezrobocia. W Szwecji przeprowadzono nawet badania, w wyniku których udowodniono, że arabskie nazwisko znacznie zmniejsza szansę jego właściciela na znalezienie pracy.

Pierwsze wyzwanie: podjąć pracę

Podjęcie pracy nie jest niestety gwarantem dobrego w niej traktowania. Zarówno zatrudniający osobę przedsiębiorca jak i pracownik mogą stać się przedmiotem dyskryminacji na tle rasowym. Należy zdawać sobie sprawę, że istnieją jej dwa główne rodzaje: pośrednia oraz bezpośrednia.

  • Dyskryminacja bezpośrednia

Ma miejsce w sytuacji, gdy ze względów rasowych jedna osoba traktuje drugą mniej ulgowo niż potraktowałaby kogoś innego. Niekoniecznie chodzi tu o rasę osoby dyskryminowanej, choć to najczęstsze przypadki.

  • Dyskryminacja pośrednia

Dochodzi do niej wtedy, gdy pracodawca wprowadza takie zasady, które teoretycznie nie odnoszą się do żadnej rasy, ale w istocie ograniczają mniejszości narodowe, etniczne i in. Polega na wprowadzeniu pewnego kryterium odnoszącego się do wszystkich pracowników, stawiającego jednocześnie osoby należące do innej rasy w sytuacji niekomfotowej w porównaniu z kolegami. Wówczas nikt nie jest w stanie udowodnić pracodawcy, że tego typu praktyki są niewłaściwe do osiągnięcia legalnego celu. Osoby zatrudnione w firmie muszą się przecież dostosować do obowiązujących zasad, w przeciwnym wypadku mogą stracić pracę.

Pomocy, jestem dyskryminowany!

Osoby dyskryminowane ze względu na rasę często nie wiedza, gdzie i jak szukać pomocy. Otóż jest kilka dróg wyjścia z kłopotliwej sytuacji:

  •     skontaktować się z przełożonym szefa lub działem kadr
  •     zainteresować sprawą związki zawodowe
  •     poprosić o udostępnienie spisanych zasad równouprawnienia w miejscu pracy, jeśli pracodawca takie posiada
  •     w ostateczności: zgłosić się do Rzecznika Praw Obywatelskich

Zobacz: Przemoc w miejscu pracy >>

Najważniejsze: nie bać się

Z rasizmem w miejscu pracy należy i powinno się walczyć. Prawo do wolności wyznania, rasy i przynależności etnicznej jest w Polsce zagwarantowane konstytucyjnie. Wystarczy tylko mieć świadomość swoich praw i walczyć o nie.

~AS

___________

Źródła:

cms.jorus.be | polishexpress.polacy.co.uk | www.migrantproject.ie | www.sport.pl | www.europarl.europa.eu